مثل همیشه رک و راست حرف‌هایش را می‌زند حرف‌هایی که به آنها اعتقاد دارد و بدون رودربایستی آنها را بیان می‌کند. محمد دادگان این‌بار شمشیر تیز انتقاداتش را به سمت باشگاه‌ها برده و از ریخت‌وپاش‌هایی که در فصل نقل و انتقالات می‌شود، انتقاد کرده است.
درباره فصل نقل و انتقالات لیگ ایران و اخباری که درباره رقم‌های پیشنهادی باشگاه‌های دولتی به بازیکنان و مربیان مطرح می‌شود، چه نظری دارید؟
واقعا فوتبال ایران به کدام سمت می‌رود؟ مدیرانی که در باشگاه‌های دولتی هستند برای فوتبال ایران کار می‌کنند و یا برای بقای خودشان؟ چرا وزیر ورزش و رییس فدراسیون و نمایندگان مجلس و دولت برابر این ریخت و پاش‌ها و ولخرجی‌ها سکوت کرده‌اند؟ پولی که در فوتبال خرج می‌شود برای مردم است؛ مردمی‌که در این وضعیت اقتصادی از چنین ریخت‌و‌پاش‌هایی دل‌شان به درد آمده است.


اما خب مردم هم از تیم‌های محبوب خود انتظار دارند؟
بله، اما می‌‌خواهم بپرسم خروجی این هزینه‌ها چه بوده است، فوتبال ایران توانسته کدام پدیده را رو کند؟ پولی که مربیان طلب می‌کنند، این روزها به 700، 800 میلیون تومان رسیده و بازیکنان پیشنهاد یک میلیاردی دریافت کرده‌اند. می‌‌خواهم بپرسم آیا این مدیر برای بقای فوتبال و باشگاهش این خرج‌ها را می‌کند و یا چون می‌خواهد بماند از جیب مردم ولخرجی می‌کند؟ اگر برای باشگاه و فوتبال این کارها را می‌کند، چرا یک تیم پایه درست و حسابی درست نمی‌کند؟ واقعا دل مردم به درد آمده که هر ساله پول این ملت با سهل‌انگاری مسوولان به هدر می‌رود، آن هم در شرایطی که خروجی‌اش‌ هیچ بوده است. مطمئن باشید اگر یک مدیر قرار بود 10هزار تومان از جیب خودش برای فوتبال خرج کند، هیچ‌گاه چنین کاری را انجام نمی‌داد. متاسفانه می‌بینیم که این مدیران دولتی مدام به بازیکنان و مربیان وعده می‌دهند که از نهادهای دولتی پول به باشگاه تزریق می‌کنند.
فکر می‌کنید قانون سقف قراردادها مفید بوده است؟
آن‌هایی که درباره سقف قرارداد در سال گذشته و سال‌های گذشته صحبت کرده‌اند، دروغ گفته‌اند. خود آن مسوولان هم می‌دانند که قانونشان اجرا نشد و شاید بتوان گفت تنها به اندازه انگشتان یک دست بودند کسانی که قانون سقف قرارداد را رعایت کردند، اما متاسفانه در جامعه طوری القا کردند که گویی همه تیم‌ها زیر سقف قرارداد به بازیکنان و مربیان پول داده‌اند. من می‌‌خواهم بپرسم که این فوتبال افسارگسیخته را سال آینده چه کسی می‌تواند مهار کند؟ چه کسی می‌تواند با این شرایطی که به وجود آمده است و با این پول‌هایی که داده شده فوتبال را مدیریت کند؟ وقتی یک مربی برای 10ماه تا 700، 800میلیون تومان پول می‌گیرد، با چه مقدار پول راضی می‌شود که به تیم ملی بیاید. باشگاه‌های سرشناس ما نظیر پرسپولیس، استقلال و سپاهان پول‌هایشان را از کجا می‌آورند؟ تنها رقابت آن‌ها برای بقای خودشان است و من متعجب از دولت و مجلسم که چرا مقابل این هزینه‌ها سکوت کرده‌اند. می‌‌خواهم بپرسم که آیا اگر همین پول در کشورهای دیگر داده می‌شد، آیا باز هم بازیکنانی نظیر علی کریمی، ساموئل یا آندرانیک تیموریان حاضر می‌شدند در ایران بازی کنند؟ حتما پول‌های زیادی به بازیکنان فوتبال در ایران داده می‌شود که حاضرند در فوتبال ایران بازی کنند.
البته سایر رشته‌ها هم مانند شما از این ریخت‌وپاش‌ها در فوتبال گلایه دارند.
ما از قهرمانان کشتی، وزنه‌برداری و دوومیدانی در المپیک انتظار کسب مدال داریم اما در فاصله دو ماه تا آغاز این بازی‌ها گلایه این ورزشکاران را می‌شنویم که هنوز به دنبال پاداش‌های خود هستند، آن هم در شرایطی که بازیکنان فوتبال جلوی این ورزشکاران و قهرمانان جهان سالی 700 تا 800میلیون تومان پول می‌گیرند. درد ورزش ما این تبعیض‌هاست.
قانون منع حضور دروازه‌بان‌های خارجی را چطور ارزیابی می‌کنید؟
به نظرم آن‌هایی که طرفدار حضور دروازه‌بان‌های خارجی هستند، خیلی به مسایل ملی توجهی ندارند. می‌‌خواهم این را بدانم وقتی یک مدیر اصرار می‌کند که دروازه‌بان خارجی به فوتبال ایران بیاید، به خاطر بقای خودش این خواسته را دارد و یا واقعا به فکر فوتبال ایران است؟ مطمئن باشید این مدیران تنها به فکر خودشان هستند. در غیر این صورت مگر ما می‌توانیم از دروازه‌بان‌های خارجی در تیم ملی استفاده کنیم؟

روزنامه گل شماره 1784




:: برچسب‌ها: مدیریت ورزشی, فوتبال, حاشیه های ورزش, مصاحبه
ن : بهنام پارسا
ت : سه‌شنبه ٢ خرداد ۱۳٩۱
نظرات ()
 
جهت اطلاع از تنظیمات و ویــــرایش این قالب اینجا را کلیک کنید.

.:: کلیک کنید ::.