1- عادل فردوسی‌پور در خلال پخش این قسمت از برنامه نود یک خبر ویژه را در اختیار بیننده‌هایش قرار داد. اگرچه بحث سفر کاری محمد رویانیان به کشور چین از صبح روز دوشنبه در سطح رسانه‌ها مطرح بود، اما مجری نود از علت اصلی و تامل‌برانگیز این مسافرت ناگهانی پرده برداشت: «آقای رویانیان به خاطر مشغله‌های غیرفوتبالی‌شان به چین رفته‌اند تا ظاهرا اتوبوس BRT وارد کنند.» در حاشیه این خبر می‌توان نتیجه گرفت که گویا فقط دروازه‌بان‌های ایرانی مصداق تولید ملی هستند و واردات بقیه چیزها اشکالی ندارد؛ هر چند که بعد از انتشار گزارش مربوط به هزینه چند میلیارد دلاری خریداری چوب‌بستنی و دسته‌بیل از کشور چین، شنیدن ماجرای ابتیاع اتوبوس از برادران چشم‌بادامی نمی‌تواند چندان جای تعجب باشد!


اینکه بخشی از چنین ماموریتی برعهده محمد رویانیان گذاشته شده باشد نیز آنقدرها شگفت‌انگیز نیست. به هر حال او یکی از صاحب‌منصبان عالی‌رتبه حوزه حمل و نقل عمومی است و کاملا طبیعی به نظر می‌رسد که مساله ترافیک خیابان‌ها برایش مهم‌تر از بحران پرسپولیس باشد. وقتی با گذشت 30 سال، هنوز کسی نمی‌خواهد قبول کند که باشگاه‌های ورزشی ما نیاز به مدیران متخصص و تمام‌وقت دارند، روشن است که مدیرعامل بدترین و آسیب‌پذیرترین پرسپولیس تاریخ هم سر بزنگاه باشگاهش را رها کند و سر از چین و ماچین دربیاورد.

2- در اینکه رویانیان تا به حال کارنامه نسبتا قابل قبولی در پرسپولیس داشته، جای گفت‌وگوی چندانی وجود ندارد. او دغدغه‌های مالی را که معمولا مهم‌ترین دل‌مشغولی‌های تیم‌های فوتبال در ایران را تشکیل می‌دهند برطرف کرده و تا این لحظه با پشتیبانی معقول و منطقی‌اش از مصطفی دنیزلی برابر جوسازی‌ها و قضاوت‌های عجولانه، امید را در دل هواداران تیمش زنده نگه داشته است. اینها حقایقی هستند که نمی‌توان به آسانی نادیده‌شان گرفت، اما لزوم حضور مستمر یک مدیر در محل کارش نیز به همین اندازه غیرقابل کتمان است؛ به ویژه اگر این کار، موقعیت شغلی خطیری مثل اداره باشگاه پرسپولیس، آن هم در چنین مقطعی باشد. این روزها یکی از پرهوادارترین تیم‌های ایران در مخمصه عجیبی گرفتار شده است. بازیکنانی که در زمین از صرف انرژی‌شان برای تیم سرباز می‌زنند، حالا دامنه کارشکنی‌هایشان رابه بیرون از این چارچوب نیز تسری داده‌اند و بعضا حتی از شورش علنی علیه کادر فنی در مقابل دوربین‌های تلویزیونی نیز دریغ نمی‌کنند. در چنین فضایی که برخی ناهماهنگی‌های کادر اداری نیز آن را متشنج‌تر کرده، واضح است که مدیر باشگاه باید به‌طور تمام وقت خودش را وقف گروه کند و با حضور مقتدرانه‌اش، مجال سوء استفاده را از فرصت‌طلبان بگیرد. پرسپولیس در حال حاضر در شرایط سرنوشت‌سازی قرار گرفته است. باوجود همه نگون بختی‌های این روزها، کافی است شاگردان دنیزلی دو بازی باقی مانده آسیایی‌شان را با پیروزی پشت سر بگذارند تا خوشبختی خیلی زودتر از آنچه گمان می‌کنند به اردوی‌شان باز گردد. این ماموریت – به ویژه اگر سرخپوشان به عنوان تیم دوم صعود کنند – بسیار دشوار به نظر می‌رسد، اما لازم است که سرخپوشان همه تلاش‌شان را برای بهره‌گیری حداکثری از این شانس به کار بگیرند. آیا در این موقعیت که تمرینات تعطیل است، سرمربی راهی ترکیه شده و مدیرعامل در چین به سر می‌برد، می‌توان به پدید آمدن چنین اتمسفری امیدوار بود؟
3- شاید زمان آن رسیده باشد که چهره‌ای مثل محمد رویانیان سرانجام دست به یک انتخاب کلیدی بزند و بین فوتبال و دغدغه‌های غیرفوتبالی‌اش، یکی را حفظ کند. او خارج از فوتبال درگیری‌هایی دارد که به شدت برای عامه مردم مهم هستند. مسایلی مثل بنزین و حمل و نقل عمومی، به زندگی روزمره توده شهروندان بستگی دارند؛ چنان که پرسپولیس و نوساناتش نیز به روح و احساس این جماعت گره خورده است. می‌گویند و درست هم می‌گویند که اداره باشگاه‌هایی مثل پرسپولیس و استقلال،‌گاهی از چرخاندن یک وزارتخانه هم دشوارتر می‌شود و این یعنی آنکه برداشتن همزمان این دو وزنه سنگین با هم، هر مدیر موفق و با تجربه‌ای را می‌تواند به زانو در بیاورد. پرسپولیسی‌ها به زودی وارد بازار حیاتی نقل و انتقالات خواهند شد و این عرصه که جدی‌ترین امید هواداران برای احیای اعتبار از دست رفته است، به حضور تمام قد همه مسوولان باشگاه نیاز دارد. همزمانی این برهه کلیدی با کشاکش‌های قریب‌الوقوع پیرامون بنزین و نرخ جدیدش، می‌تواند تمرکز را از کادر اداری باشگاه سلب کند و این،‌ بی‌گمان بدترین خبر ممکن برای پرسپولیس خواهد بود.
4- ظاهرا ما هنوز در کشورمان مدیر متخصص برای همه حوزه‌ها به اندازه کافی نداریم و حالا که همه چیز را از چین می‌آوریم، شاید فرصت مناسبی باشد که دایره واردات‌مان را به این یک قلم نیز تسری بدهیم. از همین حالا هم می‌توانیم مطمئن باشیم که جنس مدیرهای چینی به اندازه بقیه کالاهایشان بنجل نیست؛ هرچه باشد آنها آنقدر درایت و کفایت داشته‌اند که بتواند برای محصولات‌شان بازار خوب فروش پیدا کنند و از پس سیر کردن یک جمعیت یک میلیارد و 200 میلیون نفری بربیایند!

 نویسنده : رسول بهروش .روزنامه گل شماره 1774




:: برچسب‌ها: حاشیه های ورزش, مدیریت ورزشی, مدیریت, فوتبال
ن : بهنام پارسا
ت : چهارشنبه ٢٠ اردیبهشت ۱۳٩۱
نظرات ()
 
جهت اطلاع از تنظیمات و ویــــرایش این قالب اینجا را کلیک کنید.

.:: کلیک کنید ::.